ผมยังไม่ทิ้งความฝันเสียทีเดียว ยังฝันว่าวันหนึ่งข้างหน้าผมจะกล้าสร้างงานวรรณกรรม แต่วันนั้นจะมาถึงหรือไม่ หรือจะมาถึงเมื่อไรไม่มีความสำคัญนัก ในกรณีที่วันนั้นไม่มาถึง การได้สร้างงานเท่าที่ผ่านมาก็ทำความพอใจให้ผมมากแล้วโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อนึกว่าค่าเขียนซึ่งในหลาย ๆ กรณีมีจำนวนเพียงชิ้นละ 1,000 บาทอาจมีส่วนส่งเสริมการศึกษาของเยาวชนไทยได้ในระดับหนึ่ง ผมมอบรายได้จากการเขียนทั้งหมดให้โครงการสนับสนุนการศึกษาในหลายรูปแบบ ส่วนมากเป็นการบริจาคเงินเพื่อสนับสนุนกองทุนต่าง ๆ ซึ่งประกอบด้วยกองทุนและมูลนิธิหลัก ๆ ดังนี้:
Written on August 12, 2009 | Posted in
หนังสือคือชีวิต |
Leave a comment
หลังจาก 10 ปี ผมตั้งใจว่าจะเขียนหนังสือสารคดีและบทความตามหน้าหนังสือพิมพ์และนิตยสารต่อไป ในขณะที่เตรียมต้นฉบับของหนังสือเล่มนี้ในตอนกลางปี 2551 ผมมีคอลัมน์ซึ่งเขียนประจำอยู่ในหนังสือพิมพ์สองฉบับคือ คอลัมน์ “บ้านเขา-เมืองเรา” ในหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจทุกวันศุกร์ และคอลัมน์ “ผ่ามันสมองของปราชญ์” ในหนังสือพิมพ์ประชาชาติธุรกิจ คอลัมน์ “บ้านเขา-เมืองเรา” เริ่มเมื่อกลางปี 2546 จากคำแนะนำและสนับสนุนของคุณปิยาวันทน์ ประยุกต์ศิลป์ เนื้อหาส่วนใหญ่อยู่ในแนวของการอ่าน
Written on August 11, 2009 | Posted in
หนังสือคือชีวิต |
Leave a comment
เสือ สิงห์ กระทิง แรด ในช่วงเวลากว่า 30 ปีที่ผมอยู่ในต่างประเทศ ผมเห็นว่ามีบุคคลที่น่าทึ่งหลายคน พวกเขามีคุณลักษณะพิเศษน่าศึกษา ผมเลือกนำเรื่องราวชีวิตและแนวคิดของ 4 คนมาเสนอไว้ในหนังสือชื่อ “เสือ สิงห์ กระทิง แรด” ทั้ง 4 คนประสบความสำเร็จสูงยิ่งในด้านที่แต่ละคนเลือกทำ “เสือ” ได้แก่
ไทเกอร์ วูดส์ นักกอล์ฟลูกครึ่งไทยซึ่งขึ้นครองตำแหน่งนักกอล์ฟหมายเลข 1 ของโลก
Written on August 11, 2009 | Posted in
หนังสือคือชีวิต |
Leave a comment
.
ฟังอย่างไรจะได้ยิน ผมกลับจากอเมริกาเพื่อมาเรียนเขียนภาษาไทยอยู่ในมหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรีเมื่อปี 2541 ในระหว่างนั้นผมมีโอกาสได้สัมผัสกับสังคมไทยอย่างใกล้ชิดจริง ๆ อีกครั้ง ผมมีความประทับใจว่าคนไทยไม่ค่อยให้ความสำคัญต่อการฟังซึ่งต่างกับสังคมที่ก้าวหน้าทั้งหลายที่ผมได้สัมผัสเป็นจำนวนมาก นอกจากนั้นวิชาการฟังยังหาตำรับตำราภาษาไทยได้ยากอีกด้วย หลังจากปรึกษากับอาจารย์สอนภาษาไทยในมหาวิทยาลัยแห่งนั้นคือ ผศ. มานิตา ศรีสาคร และ ผศ. ทัศนีย์ กระต่ายอินทร์ เราตัดสินใจร่วมกันเขียนหนังสือเกี่ยวกับการฟังเล่มเล็ก ๆ
Written on August 9, 2009 | Posted in
หนังสือคือชีวิต |
Leave a comment
ผมไม่สามารถอธิบายได้ว่าเพราะอะไรหนังสือจึงดึงดูดความสนใจของผมเป็นพิเศษมาตั้งแต่ในสมัยผมยังเด็ก ย้อนไปในสมัยนั้นบ้านผมไม่มีหนังสือ พ่อแม่ของผมเป็นชาวนา พ่อพออ่านออกเขียนได้เพราะได้เรียนหนังสือบ้างเล็กน้อยเมื่อตอนเป็นเด็กและเป็นพระ ส่วนแม่อ่านหนังสือไม่ออกเพราะในสมัยก่อนเด็กผู้หญิงในชนบทไม่มีโอกาสเรียนหนังสือ เมื่อเรียนจบชั้นประถม 4 พี่ ๆ ของผมก็ออกไปทำนาเต็มเวลากับพ่อแม่ นอกจากหนังสือเรียนไม่กี่เล่มแล้ว นาน ๆ ผมจึงจะมีโอกาสอ่านหนังสืออื่นสักครั้ง หนังสือส่วนใหญ่ไม่ใช่หนังสือเป็นเล่ม
Written on August 8, 2009 | Posted in
หนังสือคือชีวิต |
Leave a comment
